Marok. zuster deelt haar verhaal

"Wees 'n overtuigde moslim, niet slechts geboren moslim."

Ik wist zo weinig van de islam dat ik vragen van anderen erover niet kon beantwoorden. Dat heeft me toen wel aan het denken gezet, hoe kon ik mezelf eigenlijk moslim noemen als ik er niets van af weet?

Salaam alaikoum wa rahmatullahi wa barakatuh, ik ben een 22 jarige vrouw van Marokkaanse afkomst. Ik kom uit een klein dorpje en ben voornamelijk met Nederlandse kinderen opgegroeid. De Marokkaanse (Berberse) cultuur speelt een belangrijke rol in mijn familie.

Islam werd in ons gezin niet gezien als een hoofdzaak, maar als een bijzaak. Zolang je altijd maar "in sha Allah, bismillah en alhamdoulilah" zegt ben je een goede moslim. Ondanks dit ben ik opgegroeid met goede normen en waarden en heb ik een goede band met mijn ouders ontwikkeld. Ik heb geleerd om niet te liegen, ouderen te respecteren en niet om te gaan met jongens voor het huwelijk. Deze normen en waarden werden alleen niet met islamitische gronden onderbouwd.

Als kind heb ik mijn ouders en grootouders zien bidden. Alleen trok het mij op de een of andere manier niet aan. Ik wist niet echt waarom ze dat deden en wat de achterliggende gedachte was. Het werd overgebracht als iets wat je op latere leeftijd doet. Dit geld ook voor de hoofddoek. Ik had er niet echt een mening over. De hoofddoek zag ik als iets wat je draagt op het moment dat je gaat trouwen of uit respect voor de ouderen binnen de familie.

Ik was een keer op een familiebijeenkomst waarbij een (achter)oom aanwezig was die praktiseerde. Al mijn jongere nichtjes uit de stad waren volop vragen aan het stellen over de islam. Vragen over de Sunnah, hoofdstukken uit de Koran en de profeten. Dit waren vreemde woorden voor mij. Dit had mij aan het denken gezet. Ik heb daarna nog het een en ander geprobeerd op te zoeken, maar ik ben daar snel mee gestopt.

Toen ik een keer in de metro zat richting mijn werk, werd ik aangesproken door een christelijke vrouw die dawah aan het verrichten was. Ik was toen twintig jaar oud. Zij begon mij allerlei vragen te stellen over de islam. Ik wist niet hoe ik moest antwoorden en stond met mijn mond vol tanden terwijl de gehele metro kon meegenieten. Toen ik de metro uitstapte voelde ik mij vreselijk en kon ik wel janken. Ik had het gevoel dat ik Allah en de islam voorschut had gezet. Ik wist dat dit nooit goed kan zijn. Ik kan mezelf geen moslim noemen en tegelijkertijd niets van de islam afweten.

Ik heb daarna zo veel mogelijk geprobeerd op te zoeken. Ik heb heel veel gelezen en heel veel gevraagd. Hoe meer ik las, hoe meer ik erachter kwam dat ik zo weinig wist. Ik was in shock. Ik vroeg me af hoe het kon dat ik dit niet wist en waarom mijn ouders mij dit nooit verteld hebben. Ik was bang dat het niet goed zou aflopen voor mijn ouders als zij geen vergiffenis zouden vragen. Ik raakte in paniek.

Alhamdoulilah heeft Allah mij er doorheen gesleept door Zijn prachtige Koran verzen waarin ik veel rust heb kunnen vinden. Ik had besloten mijzelf over te geven aan Allah, de Barmhartige.

Thuis krijgen ze natuurlijk ook mee dat je aan het veranderen bent. Toen ik erachter kwam hoe mooi de hijaab is en wat een vrijheid het de vrouw geeft, verlangde ik er heel erg naar. Ik kon niet wachten om die te dragen. Helaas was mijn vader het hier niet mee eens. Hij was bang dat ik mijn baan zou verliezen en nooit meer werk zou kunnen vinden. Ondanks dat had ik doorgezet en ben ik mijn hijaab gaan dragen. In tegenstelling tot hetgeen mijn vader dacht heb ik mijn werk gewoon kunnen doorzetten en heb ik zelfs de mogelijkheid gekregen om mijn gebeden op werk te verrichten.

Het is tot op de dag van vandaag moeilijk voor mij om helemaal mezelf te zijn. Mijn ouders zijn bang dat ik “te ver ga” en dat ik in hun ogen te radicaal zal worden. Ook vinden ze het niet leuk als je vertelt dat sommige culturele dingen tegen ons geloof in gaan. Ik probeer veel uit te leggen, maar soms werkt dit hevige discussies op. Deze probeer ik dan ook zo veel mogelijk te vermijden. Ik heb veel houvast gehad aan de volgende hadith van onze geliefde profeet Mohammed (vrede zij met hem):

Aboe Sacied al-Khoedriy zei: “Ik heb de boodschapper van Allah horen zeggen:

Wie van jullie iets verwerpelijks ziet, laat hem dat met zijn hand veranderen. Indien hij daartoe niet in staat is, dan met zijn tong. Indien hij daartoe niet in staat is, dan met zijn hart. En dat is de zwakste vorm van het geloof.

Ik ben blij dat ik deze keuze heb gemaakt. Ondanks dat ik een gewone meid was die geen rare dingen deed, merkte ik wel dat ik me niet helemaal vrij voelde. Je bent gebonden aan wat de andere mensen om je heen doen en wat zij van je vinden. Je gaat hier automatisch in mee. Als je de deur uit gaat zorg je ervoor dat je er goed uitziet en mensen je stijl leuk vinden. Nu kleed ik me voor Allah en hoef ik geen rekening te houden met anderen. Dit geeft een bevrijdend gevoel. Ik ben mooi in de ogen van Allah en dat is het enige wat telt.

Wat ik aan mijn broeders en zusters in de islam als tip wil meegeven is: lees, lees en nog eens lees! Wees niet alleen een “geboren moslim”, maar ook een “overtuigde moslim”. Dit kan pas als je individueel onderzoek hebt gedaan. Je zult er dan achter komen dat is islam een manier van leven is. Moge Allah onze harten openen en ons allen leiden naar het goede.

Asalaam alaikom.